Jak radzić sobie z chorobami latem?

Tegoroczne lato jest bardzo upalne, ale to nie znaczy, że nie mogą cię złapać żadne choroby. Wręcz przeciwnie. Podczas gdy twoja odporność może być osłabiona ze względu na wysokie temperatury, które panują na zewnątrz, możesz złapać jakąś poważną infekcję. Dodatkowe takie temperatury to idealne warunki na rozwój bakterii i grzybów, którymi możesz się zarazić. Pamiętaj, aby dbać o higienę w tym okresie, ponieważ nie możesz sobie pozwolić na to, aby zarazić się od kogoś w środku komunikacji lub sklepie, na basenie lub kąpielisku. Dezynfekcja dłoni w ciągu dnia, to bardzo poważna sprawa, o której nie możesz zapomnieć. Ponadto musisz uważać, aby używać świeżego ręcznika i nigdy nie brać go od kogoś innego. Nie pij także z butelek swoich znajomych.

Co robić, gdy już złapiesz jakąś infekcję? Niestety, ale w okresie letnim nie obejdzie się bez wizyty u lekarza, ponieważ w tych warunkach możesz mieć problem z samodzielnym wyleczeniem się. Oczywiście jeśli to coś lekkiego, to możesz się wstrzymać i przejść się do lekarza tylko na kontrolę. Ale jeśli będziesz czuć się coraz gorze, to niezwłocznie skontaktuj się ze swoim lekarzem rodzinnym, ponieważ zwlekając możesz sobie tylko zaszkodzić. Pamiętaj, że latem może i jest ciepło, ale to nie znaczy, że nie możesz złapać żadnej choroby.

choroba latem

Choroba – podstawowe pojęcie medyczne

chorobChoroby to podstawowe zagrożenie ludzkości. Istnieją od zarania dziejów i nikt nie jest w stanie jednoznacznie stwierdzić, kiedy tak naprawdę się pojawiły. Na choroby patrzymy dzisiaj przede wszystkim od strony biologicznej i medycznej. Traktuje się je, więc jako zjawisko całkowicie naturalne. Wiele z nich jest przyczyną ludzkiej śmierci. Choroba to generalnie jedne z podstawowych pojęć medycznych, czyli ogólne odstępstwo od pełni zdrowia organizmu. Do podstawowych nauk zajmujących się diagnozowaniem, badaniem, jak również leczeniem chorób zajmują się: medycyna, weterynaria i fitopatologia. Problemem współczesnych społeczeństw są bez wątpienia choroby cywilizacyjne, które zaczęły występować wraz z postępującym rozwojem ludzkości. To zwykle schorzenia związane z ujemnymi skutkami życia w warunkach wysoko rozwiniętej cywilizacji (sytuacjach stresowych, napięciu nerwowym, małej ruchliwości mięśniowej, oddziaływaniu skażeń środowiska i hałasu, nieracjonalnym odżywianiu).

Są to głównie: nadciśnienie tętnicze, otyłość, choroba wieńcowa i wrzodowa, schorzenia alergiczne oraz co raz częściej występujące zaburzenia psychiczne. Przyczyną wyżej wymienionych chorób jest głównie szybkie tempo życia oraz poświęcenie zbyt wielkiej uwagi karierze zawodowej, nie bacząc przy tym na swoje zdrowie. Dlatego mimo wysoko rozwiniętej cywilizacji w bardzo wielu dziedzinach życia, częstokroć nie jesteśmy w stanie ustrzec się przed chorobami cywilizacyjnymi. A tych na przełomie lat było co niemiara i tak to już jest.

Choroby weneryczne

Choroby weneryczne, to choroby przenoszone drogą płciową, czyli podczas odbywania stosunku płciowego. Można je podzielić tak jak każde inne choroby ze względu na czynniki wywołujące. Istnieje grupa chorób wenerycznych: bakteryjna, wirusowa, grzybiczna, pasożytnica. Choroby zaliczające się do chorób wenerycznych, to między innymi: kiła, rzeżączka, wrzód weneryczny, AIDS, opryszczka genitaliów, WZW (Wirusowe Zapalenie Wątroby), świerzb, ameboza. Jednym z głównych sposobów zapobiegania tym chorobom jest używanie prezerwatywy podczas odbywania stosunku płciowego. Jednak warto pamiętać, że sposób ten nie daje 100% skuteczności szczególnie w przypadku chorób wirusowych, więc na przykład w przypadku AIDS. Lekarz zajmujący się chorobami wenerycznymi to wenerylog i zaleca, aby odbywać stosunku z wzajemnie stałym partnerem. Oczywiście większość chorób wenerycznych można wyleczyć po odpowiedniej diagnozie, jednak niektóre z nich ma się na całe życie. Pamiętajmy, że w takich wypadkach należy poinformować swojego partnera o tym fakcie, ponieważ utajenie takiej informacji grozi nawet karą więzienia.

Choroby weneryczne stały się utrapieniem XXI wieku, zdecydowanie ich rozwój i pomnażanie oraz większe występowanie w społeczeństwa można zaliczyć do zasług rozwoju cywilizacyjnego i kulturowego. Niestety choroby takie jak AIDS czy zapalenie wątroby są bardzo niebezpieczne i mogą prowadzić do śmierci. Przede wszystkim naukę o seksualności w szkołach średnich powinno wbić się na wyższy poziom, ponieważ wypuszcza się w obieg ludzi nieświadomych niebezpieczeństwa wynikającego z jednorazowych przygód seksualnych.

choroby weneryczne

Daltonizm – ślepota barw

Choroby związane z zaburzeniem narządu wzroku ostatnio bardzo często pojawiają się w mediach. Można spotkać ich dokładną charakterystykę, opis oraz zdjęcia tego, jak widzi człowiek właśnie z takimi zaburzeniami. My dziś zajmiemy się zaburzeniem wzroku, które zwane jest daltonizmem. Jest to choroba rozpowszechniona w dzisiejszym świecie. Po raz pierwszy została opisana w 1794 roku przez Johna Daltona i właśnie od jego nazwiska przyjęła nazwę. Czym właściwie jest ta choroba i czym się charakteryzuje?

 

Osoby, którym doskwiera daltonizm charakteryzują się brakiem czopków regulujących barwę zieloną. Zatem nie odróżniają koloru zielonego lub często mylą go z czerwonym To cecha charakterystyczna. Jak się objawia daltonizm i jakie trudności niesie za sobą we współczesnym świecie? Objawia się to dokładnie brakiem rozróżnienia koloru czerwonego, pomarańczowego, żółtego i zielonego. W codziennym życiu jest to bardzo kłopotliwe, ponieważ człowiek daltonista nie może rozróżnić świateł na sygnalizacji świetlnej podczas ruchu drogowego, zaś to może prowadzić do wielkich nieszczęść i wypadków. Warto zatem szybko zdiagnozować u siebie taką chorobę i właśnie w tym celu udać się do okulisty, który za pomocą licznych obrazków pomoże choremu dojść do właściwej diagnozy. Ważne jest aby dokładnie zdiagnozować zaburzenia widzenia barw.

daltonizm ślepota barw

Allele dominujące i allele recesywne

Bardzo ważnym zagadnieniem związanym z genetyką i zasadami dziedziczenia wszystkich cech są allele dominujące i allele recesywne. Jaka jest nimi różnica i właściwie czym takim one są?

Allel jest to jedna z wersji genu, która ma swoje określone miejsce (locus) na chromosomie. Na chromosomie może znajdować się więcej niż jeden allel i często jedna cecha jest warunkowana przez dwa allele, ale może być też przez jeden. Chromosom Y, czyli męski jest pusty i nie znajduje się na nim żaden allel. Zestawienie alleli może być heterozygotyczne lub homozygotyczne. To pierwsze oznacza, że na chromosomie jest zarówno allel dominujący jak i recesywny danego genu, zaś zestawienie homozygotyczne oznacza pojawienie się dwóch alleli recesywnych lub tylko dwóch alleli dominujących. W zestawieniu heterozygotycznych ujawnia się cecha warunkowana przez allel dominujący, ponieważ ma on tzw. większa siłę przebicia. Czasami zdarza się tak, że dana cecha działa na zasadzie uzupełnienia i tzw. dopełnienia. Nazywa się oną cechą dopełniającą, warunkowaną przez gen dopełniający. Dla przykłady biały kwiatek i czerwony kwiatek wyda na świat różowy kwiatek. Zestawienie homozygotyczne ujawnia cechę która jest warunkowana przez dany allel i nie występuje tak poważne zróżnicowanie. Choroby genetyczne dziedziczone często są warunkowane przez allele recesywne i na dodatek sprzężone z płcią. Wtedy choroba ujawnia się tylko u mężczyzn a kobiety są jej nosicielami, to znaczy, że mają gen warunkujący tę chorobę, ale nie ujawniają się u nich jej objawy.

allele genetyka locus

Budowa DNA i RNA

Większość ludzi sądzi, że genetyka to najbardziej zawiła gałąź biologii i medycyny. Z pewnością nie jest inaczej, ponieważ jak wiemy, genetyka jest również najmniej rozwiniętą gałęzią biologii i medycyny. Zaczęła się rozwijać dość późno i wciąż człowiek nie ma umiejętności, a także wiedzy, aby poznać jej zagadki. Jednak mimo wszystko dużo już wiemy. Dziś zajmiemy się tym, z czego jest zbudowane DNA i RNA. Hasła dość znane również dla ludzi, którzy nie mają nic wspólnego z tym tematem, prawda?

Czym zatem jest DNA? Jest to skrót od określania „kwas deoksyrybonukleinowy” i składa się z wielu nukleotydów, ma postać dwóch nici skręconych w helisę. Pełni funkcję nośnika informacji organizmów. Główną składową tego kwasu jest nukleotyd, w którego budowę wchodzi cukier pięcioramienny czyli deoksyryboza, następnym elementem, który wprowadza zróżnicowanie w tej substancji jest zasada azotowa i występują cztery rodzaje zasad azotowych DNA. Jest to adenina, tymina, cytozyna i guanina. Kolejnym elementem jest reszta fosforanowa. Te składniki budują jeden konkretny nukleotyd, który zaś łączy się z kolejnym wiązaniem wodorowym poprzez zasady azotowe. Oczywiście należy pamiętać, że zasady azotowe, której wyżej wymieniliśmy łączą się ze sobą zgodnie z zasadą komplementarności. To znaczy, że adenina zawsze połączy się z tyminą podwójnym wiązaniem wodorowym, zaś guanina z cytozyną zawsze potrójnym wiązaniem wodorowym. Proszę pamiętać, że nie istnieją odstępstwa od tej reguły. Czym różni się RNA od DNA? Zamiast tyminy występuje uracyl łączący się z adeniną, i nie ma deoksyrybozy, ale ryboza.

budowa RNA i DNA

Mutacje genetyczne

W poprzednim artykule poruszyliśmy temat chorób genetycznych i czym różnią się od chorób dziedzicznych. Zaś dziś wyjaśnimy dlaczego mają miejsce i w wyniku czego powstają. Otóż wszystko dzieje się za sprawą mutacji. Czym takim jest mutacja, dlaczego się pojawia i co może powodować? Otóż jest to zagadnienie bardzo zawiłe, jednak postaramy się je przedstawić jak najbardziej jasno.

W ludzkim organizmie cały czas zachodzi w puli genów wiele procesów. Głównymi procesami, które mają miejsce jest transkrypcja, translacja i replikacja. Ludzki organizm jest bardzo dobrze i prężnie działającą maszyną i błąd jest niemalże niemożliwy, ale mimo wszystko czasami ma miejsce. Istnieje kilka rodzajów mutacji i niektóre z nich są mniej szkodliwe, inne bardziej. Aby dokładnie zrozumieć zjawisko mutacji genetycznych, należy zapoznać się z tym w jakim celu zachodzi procesy wyżej wymienione. Procesy te prowadzą do powstania łańcuchów polipeptydowych, czyli białek. Proszę sobie wyobrazić, że takie białko to klucz do poprawnego działania naszego organizmu. Co się stanie, jeśli w wyniku powstanie inny klucz niż miałby powstać? Dlatego mutacja, która polega na skróceniu matrycy lub dodaniu do niej pewnych sekwencji jest najbardziej niebezpieczna dla człowieka. Istnieją także mutacje, które nie mają żadnego wpływu na zmianę jakości życia człowieka, ponieważ zachodzi mutacja substytucji, to znaczy podstawienia pod pewną sekwencję takiej samej sekwencji lub innej, ale kodującej ten sam aminokwas, czyli element budulcowy białko.

mutacje genowe

Choroby genetyczne

Choroby genetyczne są coraz bardziej znane we współczesnym świecie, każdego dnia wielu naukowców pracuje nad tym, aby odkryć jakie dolegliwości wykazuje każda choroba, jak ją leczyć i przez co jest powodowana. W dzisiejszym artykule przedstawimy podstawowe pojęcia związane z zagadnieniem genetyki i chorób genetycznych.

Choroby genetyczne mogą zostać odziedziczone, to znaczy, że zostały przekazane wraz z kompletem genów przez któregoś rodzica, ponieważ podczas zapłodnienia komórka jajowa łączy się z plemnikiem i każda z tych komórek rozrodczych posiada 23 chromosomy, zaś człowiek ma ich 46. Właśnie w tym momencie człowiek dziedziczy po rodzicach wszystkie cechy. Jednak choroba genetyczna wcale nie musi pochodzić od rodziców. Genetyczna to nie to samo, co dziedziczna i o tym należy pamiętać, ponieważ często, gdy rodzice słyszą diagnozę, że ich dziecko ma chorobę genetyczną, to popadają w rozpacz, że jak to, bo przecież oni są zdrowi. Należy rozdzielić te dwa pojęcia, ponieważ nie mają ze sobą nic wspólnego. Zatem choroba genetyczna może być także wynikiem mutacji, która zachodzi na jakimkolwiek chromosomie w genomie człowieka. Mutacja może być letalna, to znaczy taka, która wprowadza w organizmie znaczne zmiany zaburzające jego funkcjonowanie do tego stopnia, że prędzej czy później prowadzi do śmierci. Znane jest także pojęcie genu letalnego, to znaczy takiego, który z miejsca powoduje śmierć organizmu. Jednak częściej pojawia się on w przypadku zwierząt niż ludzi. Wracając do zagadnienia mutacji, są to niewłaściwe operacje podczas zwyczajnie zachodzących procesów w zakresie genów u człowieka. Ale o tym w kolejnym artykule.

choroby genetyczne

Hiperwitaminoza i awitaminoza – nadmiar i niedobów witamin w organizmie

Wpływ witamin na zdrowie człowieka został już dawno udowodniony na drodze wielu badań i doświadczeń i stał się po prostu faktem naukowym. Dlatego też wiele osób zażywa witaminy w postaci tabletek, aby uniknąć ich niedoboru, czyli awitaminozy. Jednak nie należy przesadzać z zażywaniem witamin, ponieważ ich nadmiar prowadzi często do hiperwitaminozy.
Witaminy dzielimy na rozpuszczalne i nierozpuszczalne w tłuszczach.
Rozpuszczalne w tłuszczach to A, D, E, K.
Skutki niedoboru:
Niedobór witaminy A (retinol) – ślepota zmierzchowa (kurza ślepota), zanikanie nabłonków i łuszczenie się skóry.
Nadmiar witaminy A – prowadzi do zabarwienia się skóry i wypadania włosów.
Niedobów witaminy D (kalcyferol) – u dzieci krzywica (deformacja kości).
Niedobór witaminy E – osłabienie mięśni, obniżenie płodności.
Niedobór witaminy K – wydłużenie czasu krzepnięcia krwi, podatność na krwotoki.
Nierozpuszczalne w tłuszczach: B1 (tiamina), PP (niacyna), B2 (ryboflawina), B6

(pirydoksyna), B11 (kwas foliowy), B12 (kobalamina), C (kwas askorbinowy).
Niedobór wiatminy B1 – chroba beri-beri (bóle rąk i nóg, drżenie i osłabienie mięśni, niewydolność układy krążenia).
Niedobór witaminy PP – rzadko stwierdzany, uczucie zmęczenia, depresja i zaburzenie pamięci.
Niedobór witaminy B2 – zapalenie skóry i pękanie kącików ust, obniżenie sprawności umysłowej.
Niedobór witaminy B6 – rzadko stwierdzany, stany zapalne skóry, nadmierne pobudzenie.
Niedobór witaminy B11 – zakłócenie procesu krwiotwórczego, prowadzące do anemii.
Niedobór witaminy B12 – anemia złośliwa na skutek zahamowania produkcji krwinek czerwonych.
Niedobór witaminy C – obniża odporność na przeziębienia, szkorbut (krwawienie dziąseł, wypadanie zębów, obniżona odporność, nieprawidłowe zrastanie się kości, powolne gojenie się ran).

Pląsawica Huntingtona – objawy, dolegliwości, leczenie

W Polsce jedna na 15 000 tysięcy osób chora jest na Pląsawicę Huntingtona. To dość rzadka i znana nielicznym kręgom choroba nieuleczalna. Przez niektórych mylona ze stwardnieniem rozsianym.
Pląsawica Huntingtona nazwę wzięła od amerykańskiego lekarza Georga Huntingtona. Niewielu wie, że jest to choroba dziedziczna uwarunkowana genetycznie upośledzająca ośrodkowy układ nerwowy. Choroba najczęściej rozwija się po 35 roku życia prowadząc do stopniowego wyniszczenia i osłabienia organizmu.
Początkowo u chorego mogą pojawiać się objawy podobne do nerwicy; trzęsące ręce, częste ataki depresji, pobudliwość. U niektórych chorych pojawiają się natręctwa, ataki agresji. Wraz z  rozwojem choroby, stan chorego znacznie się pogarsza. Zaatakowany przez chorobę układ nerwowy przestaje działać sprawnie. Chory zaczyna tracić równowagę na prostej drodze. Liczne upadki mogą powodować częste obrażenia, w tym stłuczenia i złamania.
Stopniowo chory zaczyna mieć problemy z mową artykułowaną; jego mowa staje się coraz bardziej niezrozumiała. Staje się również coraz bardziej apatyczny, otępiały, traci zainteresowanie tym, co dzieje się wokoło. Wraz z postępem choroby, pacjent wymaga stałej opieki drugiej osoby. Niezbędne staje się pomoc przy karmieniu i poruszaniu się.
Kiedy połykanie nawet najmniejszych kawałków pokarmu, staje się dla chorego nie lada wyzwaniem, konieczne jest miksowanie pokarmów, a w ostateczności dożywianie przez sondę. Najczęściej po 15-20 latach walki z wyniszczającą chorobą, następuje śmierć. W chwili obecnej trwają nadal badania nad lekiem powstrzymującym postęp i rozwój choroby.